Soms komt het ineens keihard binnen

Pure angst. Soms komt het ineens keihard binnen. Zo ook de laatste dag van ons reisje in Split.

Ik word wakker met een gevoel van heimwee naar mijn jongens. Ik mis ze, wil ze knuffelen. Voor het eerst sinds de komst van Boaz (6 maanden) ben ik meerdere dagen van huis. Dit zorgt ervoor dat ik kan reflecteren en van een afstand kan nadenken over ons gezin. Wat voel ik veel liefde voor mijn jongens. Zoveel dat de angst mij soms kan bekruipen. Ik had afgesproken om naar huis te bellen, om met mijn oudste zoontje Tygo (3 jaar) te bellen. Ik slik, want voel dat mijn tranen opkomen. Gelukkig kan ik mijzelf herpakken en bel met hem over koetjes en kalfjes.

Dan even later in de auto voel ik mijn tranen weer opkomen. Ik probeer het eerst nog te verbergen achter mijn zonnebril, want weet niet hoe ik het mijn vriendinnen uit moet leggen. Ik kan het niet meer tegenhouden. Ineens komt alle emotie eruit. Het besef dat ik nu het gezin heb, waar ik altijd al over heb gefantaseerd voelt zo rijk, maar eng tegelijk. Zelf ben ik zonder vader opgegroeid. Een vader, moeder en twee kinderen, het lijkt voor velen zo gewoon. Voor mij was het altijd een droombeeld. Een ideaal.

De angst zit hem in het verliezen. Ik ben opgegroeid met het verhaal dat het zo ineens over kan zijn. Mijn vader is overleden toen ik 3 was. Nu ik zelf twee kindjes heb komt dit ineens keihard aan. Ik heb geleerd dat het verdriet er mag zijn. De huilbui lucht enorm op. Ik voel mij direct lichter en opgeruimd.

Gelukkig laat ik mij niet leiden door deze angst. Ik leef voluit voor de liefde. Zonder aarzeling. Soms doodeng, maar het is de enige manier die voor mij werkt. Juist omdat het leven kort kan zijn wil ik mij niet laten remmen.

Soms ligt verdriet heel dicht naast geluk. Door pijn te omarmen en het er te laten zijn, zorg je ervoor dat je je gevoel niet gaat onderdrukken. Wanneer je iets wegstopt wordt het altijd erger. 

Ik ben iemand die vaak huilt, ook van geluk. Gister was Erik Scherder (neuropsycholoog) op tv met een masterclass over geluk. Hij gaf aan dat je soms overspoeld kan worden door geluk. Je ervaart dan meer geluk dan je lijkt aan te kunnen. Je lichaam voelt dit en maakt tranen aan, die ervoor zorgen dat je weer meer in balans bent aangezien tranen gekoppeld worden aan verdriet. Als voorbeeld gaf hij aan dat vaders dit vaak ervaren bij de geboorte van hun kind. Zo boeiend hoe ons brein werking heeft op ons lichamelijk gestel.

Ik heb geleerd zo dichtbij mijn gevoel te leven dat ik alle emoties laat binnenkomen. Ik voel aan mijn lijf wanneer ik spanning heb en laat dit toe. Ik onderzoek waar het vandaan komt en weet meestal hoe ik weer kan ontspannen. Ik vind dit erg prettig, want het zorgt voor een opgeruimd leven. Ik laat gevoel niet te lang aan mijn knagen, maar ga ermee aan de slag.

Fysieke en mentale fitheid zit hem niet in het hebben van een sixpack of een persoon die nooit huilt. Voor mij gaat het om het creëren van een sterk bewustzijn. Jezelf volledig (leren) kennen, zowel jouw lichaam als jouw geest. Durven voelen.

Durf jij?

❤

Wil jij leren hoe je meer naar jouw gevoel kan luisteren? Zou je het fijn vinden als jouw lichaam en geest meer in balans zouden zijn? Neem dan de eerste stap door contact met mij op te nemen, dan kijken we samen naar wat mogelijk is!
Ons gezin!

De eenvoud van de tweevoud

Vandaag zijn mijn vriend Robbert en ik tien jaar samen! Wow wat een lange periode. Dit had ik van tevoren nooit verwacht. Ik heb verder geen langdurige relaties gehad, dus ik had destijds ook geen flauw idee wat dit inhield.

Na 10 jaar ben ik nog steeds erg gelukkig in onze relatie. Is er een geheim voor een goede langdurige relatie? Nee dat denk ik niet. Wat namelijk fijn en goed voelt voor de één, hoeft helemaal niet goed te werken bij de ander. Wel kan ik bepaalde inzichten met jullie delen die ik heb gekregen gedurende onze tien jaar samen.

Ideale type
Ik geloof niet (meer) in een ideaal type. Natuurlijk heb je vaak zowel qua uiterlijk als innerlijk bepaalde eigenschappen waar je op valt. Vaak gaat dit alleen om een bepaalde aantrekkingskracht, het wil niet altijd zeggen dat dit bepaalde type dan ook goed bij je past. Als je mij tien jaar geleden mijn ideale type had laten beschrijven was het niet Robbert als type dat ik zou beschrijven. Pas toen ik hem echt leerde kennen begon ik hem heel interessant te vinden en ben ik stapel verliefd op hem geworden! Nu vind ik dat hij precies degene is die goed bij mij past. Ik denk dan ook niet dat je al na één date met iemand kan zeggen of diegene de juiste voor je is. Interesse in de ander moet er natuurlijk wel altijd zijn. Ik vind het fijn dat Robbert en ik verschillende karakters hebben, maar wel veel overeenkomsten hebben in hoe we in het leven staan. Dat zorgt ervoor dat we veel aan elkaar hebben en we elkaar kunnen aanvullen.

Levensstijl
Wat ik erg waardeer in onze relatie is dat we houden van dezelfde levensstijl. We houden van een actief leven met een voor ons goede balans in gezondheid en gezelligheid. We zijn gek op sporten, maar kunnen ook samen luieren en lekker eten. Als ik gezonder wil koken of nieuwe dingen uitprobeer doet Robbert daar graag aan mee. Ook houden we van actieve vakanties. Ik denk niet dat je persé een zelfde levensstijl moet hebben in een relatie, het maakt het alleen vaak een stuk makkelijker. Ook merk ik dat ik er veel geluk uit haal om deze dingen samen te delen.

Gunnen
Voor mij is één van de belangrijkste dingen in een relatie dat je elkaar dingen gunt zonder dat je er iets voor terug wil. Ik heb altijd de dingen kunnen doen die ik graag zou willen. Elkaar dingen gunnen zit hem bij mij ook in dat je voor elkaar zorgt . Dat je wil dat de ander het fijn heeft. Je weet na een tijdje wel waar de ander van houdt en gun diegene dat ook, zonder aan jezelf te denken. Het is natuurlijk wel belangrijk dat dit aan beide kanten zo is, anders is het geen gezonde relatie.

Achtergrond
Wanneer je beide een totaal verschillende achtergrond hebt kan dit vaak nogal voor problemen zorgen binnen een relatie. Immers wat jij gewend bent, is voor de ander totaal anders. Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je samen kijkt en bespreekt welke waarden je deelt. Robbert en ik zijn opgegroeid met soortgelijke normen en waarden. Vooral ook bij het opvoeden van een kind is dit wel handig. Uiteraard zijn er ook verschillen. Ik vind het ook boeiend om dat bij elkaar te ontdekken. Zo nodig bespreken we dit. Wederzijds respect vind ik hierbij belangrijk.

Accepteren
Dat je een andere mening hebt over bepaalde zaken en je beide dingen op een andere manier doet dat houdt je in een relatie. Anders zou het ook maar een saaie boel worden. De eerste jaren van een relatie ontdek je vaak deze verschillen. De vraag is dan vervolgens of je deze verschillen van elkaar kan accepteren. Wanneer dit zorgt voor continue spanning en ruzies wordt het vaak lastig. Het is dan de vraag of de ander hierin kan of wil veranderen óf dat de ander dit kan accepteren. Zelf ben ik een enorme prater en deel makkelijk wat er in mij omgaat. Als ik iets niet fijn vind of ergens mee zit, deel ik dat. Robbert daarentegen is vaker een binnenvetter en houdt dit liever voor zichzelf. In het begin zorgde dit wel eens voor discussie. Dit heb ik inmiddels geaccepteerd (ook al kan ik dit soms nog steeds lastig vinden!). Als er echt iets belangrijks is vertrouw ik erop dat ik het hoor en anders heeft hij zijn eigen manier om ermee om te gaan.

Kleine dingen
Voor mij zit het geluk tussen ons echt in kleine dingen. Zo vind het belangrijk dat we het ook doordeweeks fijn met elkaar hebben en niet alleen in weekenden of op vakanties. Hiermee bedoel ik dat ik veel waarde hecht aan tijd samen doordeweeks. Bijvoorbeeld samen iets kijken op tv of tegelijk gaan slapen om de dag even door te nemen. Dit hoeft natuurlijk niet altijd, maar ik vind het wel belangrijk om niet langs elkaar heen te leven. Een avondje of weekend samen weg is dan een kers op de taart.

Dankbaarheid
In het begin van onze relatie vond ik het ontzettend eng dat ik zoveel van Robbert ging houden. Ik ben opgegroeid zonder vader en was mij ervan bewust dat je zoiets ook zomaar kwijt kan raken. De angst hiervoor was bij mij behoorlijk groot. Gelukkig heb ik dit inmiddels kunnen omzetten in dankbaarheid. Ik ben enorm dankbaar voor hetgeen wij hebben en neem dit niet voor lief. Dit zorgt ervoor dat ik geen ruzie maak over voor mij kleine onbenulligheden. Ook spreken we vaak uit naar elkaar waar we dankbaar voor zijn.

Er zijn nog veel meer punten die ik belangrijk vind in onze relatie maar dan wordt deze blog wel erg lang. Ik hoop dat de komende tien jaren met Robbert ook weer fijn worden. Ik heb er in ieder geval veel vertrouwen in. Ook al blijf ik het altijd wel eng vinden om mij zo hierover uit te spreken, het maakt namelijk zo kwetsbaar want je weet nooit hoe het leven loopt. Ik wil alleen geen belemmeringen om voluit te kunnen leven en te houden van. Ik heb in periodes dat hij weg was voor zijn werk geleerd dat ik ook alleen een fijn leven heb, maar samen hem is alles zoveel leuker en fijner. Hij geeft mij het gevoel altijd samen sterk te staan. Het is de eenvoud van de tweevoud.